ابراهيم بسوى مدائن حركت كرد و مدت سه روز در آنجا توقف نمود و بعدا متوجه تكريت گرديد . در آنجا پياده شد و دستور داد تا خراج آن را جمع كردند . ابراهيم آن خراج را بين يارانش تقسيم كرد و مبلغ پنج هزار درهم را براى عبيد اللَّه - ابن حر فرستاد . عبيد اللَّه در غضب شد و به ابراهيم گفت : تو براى خود مبلغ ده هزار درهم برداشتى . در صورتى حر از مالك كمتر نيست . ابراهيم قسم خورد كه من بيشتر از نو برنداشته‌ام . سپس ابراهيم همان مبلغى را كه براى خود برداشته بود براى عبيد اللَّه بن حر فرستاد . عبيد اللَّه راضى نشد و بر مختار خروج كرد . بيعت خود را شكست و اطراف كوفه را مورد تاراج قرار داد و عمال مختار را كشت و اموال مردم را به يغما برد ، سپس بسوى بصره و نزد عبيد اللَّه بن زبير رفت . موقعى كه مختار از اين جريان آگاه شد عبد اللَّه بن كامل را فرستاد تا خانهء او را خراب و زوجه‌اش را كه : سلمى دختر خالد جعفى بود زندانى نمود . بعدا نامهء مختار كه مضمون آن : ترغيب بر قتال بود براى ابراهيم و اصل شد . و . . .